Tall as-Safi () – nieistniejąca już arabska wieś, która była położona w Dystrykcie Hebronu w Mandacie Palestyny. Wyludniona i zniszczona podczas I wojny izraelsko-arabskiej, po ataku Sił Obronnych Izraela w dniu 9 lipca 1948.
Położenie Tall as-Safi leżała na pograniczu wzgórz Szefeli z Judeą. Według danych z 1945 do wsi należały ziemie o powierzchni 28 925 ha. We wsi mieszkało wówczas 1290 osób.
Własność gruntów Powierzchnia gruntów [ha] Arabowie 27 794 Żydzi 1120 publiczne 11 Razem 28 925
Rodzaj użytkowanych gruntów Arabowie [ha] Żydzi [ha] drzewka oliwkowe 521 0 uprawy nawadniane 696 0 uprawy zbóż 19 716 1115 nieużytki 7325 5 zabudowane 68 0
Historia Wykopaliska archeologiczne prowadzone na terenie wsi wskazują, że miejsce to było zamieszkałe już w V tysiącleciu p.n.e. W epoce żelaza istniało w tym miejscu duże miasto otoczone murem obronnym i fosą. Istnieją dowody, że znajdowało się tu filistyńskie miasto Gat. W okresie krzyżowców istniejąca w tym miejscu wieś była nazywana Blanch Garde (). Przy wiosce, w 1142 wybudowano zamek obronny Blanchegarde. Został on zdobyty w 1191 przez Saladyna, i odbudowany rok później przez Ryszarda I Lwie Serce. Po ponownym zniszczeniu, wieś utraciła swoje znaczenie na długie wieki.