Opancerzenie krążowników typu Northampton było dalece niewystarczające w starciu z równorzędnym, uzbrojonym w działa kal. 203 mm, przeciwnikiem. Przebicie pancerza burtowego lub pokładu pancernego pociskiem 8-calowym było możliwe z każdej odległości, na której w realnych warunkach toczono walki artyleryjskie, iluzoryczna była również ochrona przed pociskami 6-calowymi (152 mm) lekkich krążowników. Stąd załogi nazywały swoje okręty Tin Clads (puszki, blaszanki).

Modyfikacje thumb|„Chester” w maju 1945 roku, po ostatniej wojennej modyfikacji, z widocznymi antenami radarów na masztach