W latach 1987–1989 Roche startował w barwach ekipy Cagiva. Wystartował łącznie w 24 wyścigach, jednakże w zaledwie siedmiu przeciął linię mety. Najlepszą lokatę uzyskał w GP Jugosławii oraz GP Argentyny w pierwszym roku współpracy, kiedy to zmagania zakończył na piątej pozycji. W tym też sezonie spisał się najlepiej, kończąc rywalizację na 13. pozycji. Po 1989 roku Raymond więcej nie pojawił się w MMŚ.

WSBK W sezonie 1989 Francuz zadebiutował w mistrzostwach World Superbike. Dosiadając motocykl Ducati, wygrał najwięcej wyścigów w sezonie (pięć, w tym dwukrotnie podczas jednej rundy na torze Brainerd i Hockenheimring). W klasyfikacji generalnej znalazł się na 3. miejscu.

W kolejnym roku Roche sięgnął już po tytuł mistrzowski, zwyciężając po drodze osiem wyścigów. Po dublet sięgnął na torach w Jerez, Mosport oraz Le Mans. Stał się tym samym pierwszym zawodnikiem, który zwyciężył w klasyfikacji generalnej na maszynie bolońskiej ekipy.

Sezon 1991 został zdominowany przez Amerykanina Douga Polena, co uniemożliwiło obronienie tytułu przez Francuza. Raymond w klasyfikacji generalnej uplasował się na 2. pozycji, z dorobkiem czterech zwycięstw (w tym dwie na torze malezyjskim obiekcie Sepang).