Władysław Myk (ur. 18 stycznia 1929 w Tczewie, zm. 5 marca 1998 w Świdniku) – polski historyk, pedagog.
Życiorys Maturę uzyskał w 1950 roku w Szkole Ogólnokształcącej im. Ludwika Waryńskiego w Bydgoszczy. Studia historyczne ukończył w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim (praca magisterska pod kierunkiem profesora Henryka Zinsa Wpływ czynników gospodarczych na rozwarstwienie społeczne ludności i walki klasowe w miastach pruskich w XV wieku). W roku 1953 zamieszkał w Świdniku wraz z żoną Lucją, z którą wziął ślub w 1952 roku. W latach 1957–1961 pełnił funkcję przewodniczącego Miejskiej Rady Narodowej w Świdniku. Od 1961 do 1971 roku był podinspektorem, a następnie inspektorem Inspektoratu Oświaty powiatu lubelskiego w Lublinie. Od 1971 do 1982 roku był dyrektorem oraz nauczycielem historii i języka niemieckiego w Liceum Ogólnokształcącym w Świdniku. W związku ze strajkiem uczniów zmuszony został do przejścia na emeryturę podczas stanu wojennego. W 1989 roku lubelski kurator oświaty pisemnie przeprosił Myka za odwołanie go z funkcji dyrektora. Zbigniew Kaznowski napisał ogólnikowo: Uwzględniając fakt odwołania Obywatela z dniem 31 stycznia 1982 roku od pełnienia funkcji dyrektora Zespołu Szkół Ogólnokształcących w Świdniku, wyrażam Obywatelowi słowa ubolewania za zaistniałą sytuację.