Wniebowzięcie Marii z Warty – późnogotycki obraz z kościoła Bernardynów w Warcie (woj. łódzkie), niegdyś centralna część retabulum ołtarzowego.
Historia Według najnowszych badań dzieło to jest przypisane Janowi Wielkiemu, który głównie działał na terenie Krakowa i Małopolski. Od 1935 roku obraz znajdował się w zbiorach Muzeum Diecezjalnego we Włocławku, po 1945 przeniesiony do katedry Wniebowzięcia NMP w tymże mieście. W 1987 obraz został przeniesiony do wschodniej części prezbiterium katedry, za stołem ołtarza głównego, gdzie znajduje się do dziś. Wniebowzięcie Marii z Warty jest jednym z przykładów gotyckiego malarstwa tablicowego z ostatniej ćwierci XV wieku na terenie Polski.
Wygląd Dzieło to jest namalowane techniką tempery na desce lipowej. Wymiary to 249 x 246 cm. Obraz ten ilustruje scenę Wniebowzięcia NMP, zajmującą centralną część kompozycji. Maria ukazana została w pozie modlitewnej stojący obok niej Chrystus, który trzyma chorągiew z krzyżem (symbol Jego zmartwychwstania), zaś w drugiej podtrzymuje płaszcz Matki Bożej. Stoją na wyobrażeniu niebieskiego firmamentu w pozie en trois quarts, łączy ich silna relacja wzrokowa.