Na rok przed wystąpieniem na forum parlamentu greckiego arcybiskup zaakceptował zbrojne formy walki o niepodległość wyspy, nakazał jednak gen. Griwasowi ograniczyć je do aktów sabotażu. W październiku 1954 poprosił go o odłożenie wystąpienia zbrojnego w związku z toczącą się nad kwestią cypryjską dyskusją na forum ONZ. Wobec jej niekorzystnego dla aspiracji Cypru przebiegu Makarios III potwierdził zgodę na akcje sabotażowe i zaproponował dzień niepodległości Grecji – 25 marca 1955 – jako datę wybuchu powstania, które ostatecznie zaczęło się 1 kwietnia. Do konieczności użycia siły w walce o niepodległość przekonał go arcybiskup Aten Spirydon.
Uzyskanie niepodległości przez Cypr Wystąpienie zbrojne EOKA Po wybuchu zaplanowanego powstania i zniszczeniu przez EOKA kilku wybranych wcześniej obiektów użyteczności publicznejTylko 1 kwietnia uczestnicy wystąpienia wysadzili budynki departamentu edukacji i centrali radiowej w Nikozji, dwa komisariaty policji w Limassoli, elektrownię w Episkopi i gmach sądu w Larnace. Por. społeczność Greków cypryjskich, jak również grecka opinia publiczna, nie zareagowały ze spodziewanym entuzjazmem. W związku z tym Makarios III nakazał zawieszenie działań sabotażowych. Jeorjos Grivas uważał, że walkę zbrojną należało kontynuować, także po to, by inicjatywy w niej nie przejęli komuniści.