3–5)..
Znany jest jego przykład funkcji ciągłej przekształcającej odcinek domknięty na kwadrat domknięty, co jest sprzeczne z powszechną intuicją. Odwzorowanie to jest zwane krzywą Peana. Znane jest także jego twierdzenie o istnieniu rozwiązań pewnych równań różniczkowych, zwane twierdzeniem Peana.
Peano był również twórcą międzynarodowego sztucznego języka latina sine flexione, będącego uproszczoną formą łaciny, który opracował w latach 1903–1904.
Działalność Peana przyczyniła się do powstania tzw. włoskiej szkoły matematycznej, która zajmowała się m.in. badaniami nad logiką matematyczną i analizą podstaw matematyki. Peano zajmował się także teorią klas i uważany był za prekursora teorii mnogości.
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne E. Stamm, Wł. M. Kozłowski, S. Dickstein: Józef Peano z Repozytorium Cyfrowego Instytutów Naukowych Giuseppe Peano – publikacje w bibliotece Polona
Kategoria:Włoscy matematycy XIX wieku Kategoria:Włoscy matematycy XX wieku Kategoria:Równania różniczkowe – naukowcy Kategoria:Logicy matematyczni Kategoria:Topolodzy Kategoria:Twórcy języków sztucznych Kategoria:Ludzie upamiętnieni nazwami twierdzeń Kategoria:Ludzie upamiętnieni nazwami krzywych fraktalnych Kategoria:Ludzie upamiętnieni nazwami krzywych płaskich Kategoria:Absolwenci Akademii Wojskowej w Turynie Kategoria:Urodzeni w 1858 Kategoria:Zmarli w 1932