Traktat gwarancyjny – jedno z porozumień podpisanych w 1959 po negocjacjach brytyjsko-grecko-tureckich dotyczących przyszłości Cypru, regulujący kształt przyszłego niepodległego państwa cypryjskiego oraz gwarantujący jego suwerennośćTreaty of Guarantee. Signed at Nicosia, on 16 August 1960.
Od 1954 na Cyprze trwały walki partyzanckie prowadzone przeciwko kolonialnej administracji brytyjskiej przez Narodową Organizację Bojowników Cypryjskich. Dopuszczała się ona również aktów sabotażu i terroru, domagając się zrzeczenia się przez Wielką Brytanię kontroli nad wyspą, a następnie przyłączenia Cypru do Grecji (enosis). Równocześnie dyplomacja grecka prowadziła na forum międzynarodowym zabiegi popierające ideę enosis. W związku z tym w 1955 Wielka Brytania zgodziła się na podjęcie rozmów w sprawie przyszłości Cypru, zapraszając do nich, wbrew intencjom Grecji, także Turcję, uzasadniając ten fakt obecnością na wyspie społeczności tureckiej oraz kluczowego znaczenia Cypru dla całego regionu wschodniego Morza Śródziemnego. Kilkuletnie rozmowy między trzema państwami ujawniły rozbieżne koncepcje rozwiązania problemu Cypru przedstawiane przez stronę grecką i turecką.