Pieśniewskiego.
Stateczność poprzeczna Stateczność poprzeczna to zdolność jachtu do powracania do stanu równowagi po przechyleniu. W głównej mierze zależy ona od położenia środka ciężkości oraz środka wyporu jachtu.
Na jacht zanurzony w wodzie działa siła wyporu Fw zaczepiona w środku wyporu (w przybliżeniu geometryczny środek zanurzonej części kadłuba) oraz siła grawitacji Fg zaczepiona w środku ciężkości jednostki. Kiedy jacht stoi na równej stępce obie siły są współliniowe (rysunek a).
Kolejne etapy wywracania jachtu mieczowego: Po wychyleniu jachtu z położenia równowagi (rysunek b), środek wyporu ulega przesunięciu i siły Fw i Fg nie działają już współliniowo. Powstaje niezrównoważony moment sił (moment prostujący), który dąży do obrócenia jachtu z powrotem do położenia równowagi. Im większy kąt wychylenia tym większy moment prostujący. Gdy przechył osiągnie tzw. kąt graniczny (rysunek c), siły Fw oraz Fg ponownie są współliniowe. Nie tworzą momentu prostującego. Jest to "ostatnia chwila" na wyprostowanie jachtu do pozycji równowagi przy pomocy balastu żywego (załogi). Po przekroczeniu kąta granicznego siły przestają działać wzdłuż jednej prostej (rysunek d). Mamy do czynienia z niezrównoważonym momentem sił, który tym razem "stara" się przewrócić łódź.