W latach 1995–1996 przewodniczący rządowej komisji ds. Unii Gospodarczej i Walutowej (tzw. Komisja Calmforsa), która przeanalizowała potencjalne skutki przystąpienia Szwecji do strefy euro. W 1996 Calmfors przedłożył raport z prac komisji. Komisja stwierdziła, że pomimo korzyści politycznych (wzmocnienie pozycji Szwecji w Unii Europejskiej) i pewnych korzyści gospodarczych płynących z członkostwa w Unii Gospodarczej i Walutowej (np. niższych kosztów transakcji po wyeliminowaniu różnic kursowych, większej konkurencji), utrata narodowej polityki monetarnej pozbawi Szwecję instrumentu walki z nieprzewidzianymi szokami, co w połączeniu z ówczesnym wysokim poziomem bezrobocia i kiepskim stanem finansów publicznych, nie stanowiło wystarczających przesłanek, by przystąpić do strefy euro w 1999.
W latach 2007–2011 prezydent szwedzkiej Rady Polityki Fiskalnej (szw. finanspolitiska rådet).
Calmfors specjalizuje się w zagadnieniach rynku pracy, bezrobocia, inflacji, polityki monetarnej i fiskalnej.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Szwedzcy ekonomiści Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Sztokholmskiego Kategoria:Szwedzcy redaktorzy naczelni Kategoria:Urodzeni w 1948