W latach 1998–2000 walczył głównie na japońskich i holenderskich galach RINGS. W tym czasie zanotował kilka znaczących zwycięstw m.in. nad Valentijnem Overeemem, Tsuyoshi Kohsaką(dwukrotnie) oraz Semmy Schiltem. Został również mistrzem RINGS w wadze otwartej, pokonując w mistrzowskiej walce Kiyoshiego Tamurę.
PRIDE FC 4 czerwca 2000 roku stoczył swój pierwszy pojedynek w japońskiej organizacji PRIDE. Przeciwnikiem Yvela na gali PRIDE 9 był zawodnik UFC Vitor Belfort. Po dwurundowym pojedynku sędziowie jednogłośnie ogłosili zwycięzcą Belforta.
Na gali PRIDE 10, która odbyła 27 sierpnia 2000 roku, szybko znokautował wysokim kopnięciem Kanadyjczyka Gary’ego Goodridge'a. Po tym efektownym zwycięstwie na następnej gali zestawiono go z kolejnym zawodnikiem UFC Wanderleiem Silvą. Walka została przerwana po niecałej minucie wskutek nieprzepisowego kopnięcia w krocze rywala przez Yvela i ogłoszono no-contest (nieodbyta) gdyż Brazylijczyk nie mógł kontynuować pojedynku. Przez następne lata, stoczył dla PRIDE jeszcze siedem pojedynków, wygrywając tylko jeden. Przegrywał kolejno z Kazuyuki Fujitą, Ihorem Wowczanczynem, Donem Frye, Jeremy Hornem, Ikuhisą Minową i Romanem Ziencowem.