Z powodu choroby pozostał w Warszawie. Następnie udał się do Berlina, a stamtąd z powrotem do Warszawy. Zaangażował się w działalność konspiracyjną rozwijaną na okupowanych ziemiach polskich i radzieckich przez Narodową Organizację Młodzieży Rosyjskiej (NORM). W 1942 r. zorganizował pod Warszawą obóz wywiadowczy, w lipcu 1943 r. obóz w rejonie Stralsundu, zaś w czerwcu 1944 r. kolejny obóz w Niemczech. Pod koniec 1944 r. stanął na czele oddziału młodzieżowego Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji (KONR). Po zakończeniu wojny brał udział na pocz. listopada 1945 r. w Monachium w zjeździe młodych wywiadowców. Wybrano go zastępcą starszego rosyjskiego skauta na Europę. W lutym 1946 w Espenau uczestniczył w zjeździe przywódców Organizacji Rosyjskich Młodych Wywiadowców, zaś pod koniec września 1947 r. w obozie w Legau w 2 zjeździe przywódców Organizacji Skautów Rosyjskich. Został wybrany starszym skautmasterem. Ponadto pracował w redakcji pisma „Posiew”. Na pocz. lat 50. wstąpił do Narodowego Związku Pracujących (NTS), wchodząc w skład jego kierownictwa. W styczniu 1956 r. wystąpił jednak ze Związku. Od 1958 r. pracował w Radiu „Wolność” w Monachium.
Linki zewnętrzne
Krótka biografia Borisa B. Martino (jęz. rosyjski)
Kategoria:Biali emigranci rosyjscy Kategoria:Skauci Kategoria:Biali Rosjanie współpracujący z III Rzeszą Martino Kategoria:Urodzeni w 1917 Kategoria:Zmarli w 1962