Admiralicja brytyjska otrzymała jednak wcześniej raport wywiadu dotyczący wyjścia w morze niemieckich okrętów podwodnych, co w połączeniu z brakiem danych o atakach Kaiserliche Marine na statki handlowe zrodziło w Brytyjczykach podejrzenia.
Po raz kolejny „U-66” pojawia się w źródłach pod datą 11 sierpnia, kiedy to w odległości 160 mil morskich (300 km) na wschód od Aberdeen zatopił norweską trójmasztową 613-tonową barkę „Inverdruie” transportującą drewno używane w górnictwie węgla kamiennego z Sandefjord do Hartlepool.
W sierpniu Niemcy przygotowali kolejną zasadzkę na brytyjską flotę planując po raz kolejny desant Hochseeflotte w Sunderland, co miało mieć miejsce w maju. Kaiserliche Marine miała wyjść w morze 18 sierpnia, by rankiem zniszczyć cele. „U-66” był jednym z 24 okrętów podwodnych, które uformowały pięć linii (niem. Standlinie) z północy na południe na szlaku, którym miały się poruszać okręty Grand Fleet. Standlinie II tworzyły: „U-63”, „U-49”, „U-45”, „U-66” i „U-64”. Uformowały one linię długości 35 mil morskich (65 km) w odległości 12 mil morskich (22 km) od Flamborough Head. Wszystkie jednostki miały być na stanowiskach o godzinie 8.00 19 sierpnia.