W 1790 roku, po śmierci ojca, został starostą opinogórskim.

W roku 1803 utworzył organizację patriotyczną Towarzystwo Przyjaciół Ojczyzny. W lecie 1804 udał się z małżonką do Spa w Belgii i Paryża, w którym oboje przebywali pięć miesięcy. Krasiński nawiązał znajomości z najważniejszymi postaciami cesarstwa, uzyskał audiencję u cesarza Napoleona. Po powrocie do Polski przystąpił do zwolenników Francji. W 1804 roku został członkiem rzeczywistym Warszawskiego Towarzystwa Przyjaciół NaukAleksander Kraushar, Towarzystwo Warszawskie Przyjaciół Nauk 1800–1832 : monografia historyczna osnuta na źródłach archiwalnych. Ks. 4, Czasy polistopadowe: epilog: 1831–1836, 1906, s. 489.. W początkach grudnia 1806 w porozumieniu z Henrykiem Dąbrowskim zorganizował Gwardię Honorową i otrzymał stopień pułkownika jazdy pospolitego ruszenia. Po przybyciu Napoleona do Warszawy został członkiem sztabu cesarskiego i otrzymał rozkaz sformowania pułku jazdy. 4 kwietnia 1807 Krasiński został odznaczony krzyżem Legii Honorowej, a Napoleon mianował go dowódcą 1 Pułku Szwoleżerów-Lansjerów Gwardii Cesarskiej (Régiment de chevau-légers polonais de la Garde impériale).