François Sébastien de Croix de Clerfayt (ur. 1733, zm. 1798) – waloński oficer, marszałek polny w służbie habsburskiej.
Życiorys Urodził się na zamku Bruille w Hrabstwie Hainaut należącym do habsburskich Niderlandów. Na służbę w habsburskiej armii wstąpił w roku 1753. W wojnie siedmioletniej (1756–1763) odznaczył się, został awansowany i udekorowany Orderem Marii Teresy. Po pokoju w Hubertusburgu został mianowany pułkownikiem.
Od 1775 do śmierci był szefem Galicyjskiego Pułku Piechoty Nr 9. W 1888 wspomniany pułk otrzymał jego imię „na wieczne czasy”.
W czasie niderlandzkiego powstania z 1787 roku Clerfayt jako Walon stanął przed wyborem drogi życiowej, pozostał jednak wierny cesarzowi. Wkrótce potem walczył w wojnie przeciw Turcji w randze Feldmarschal-Leutnant. Jako samodzielny dowódca Clerfayt odniósł wkrótce dwa znaczące sukcesy, którymi były zwycięskie bitwy pod Mehadią Calafat. 10 listopada 1788 roku cesarz mianował go na stopień generała artylerii (niem. Feldzeugmeister)Smith-Kudrna, Clerfayt de Croix.