Do wojny fińskie wojska pancerne przystąpiły z niskim wyszkoleniem bojowym i niedopracowaną taktykę ich użycia. Na pocz. lutego 1940 r. dwie kompanie pancerne czołgów FT-17 i FT-18 zostały rozformowane. Utworzono z nich sześć samodzielnych plutonów pancernych. W poł. lutego tego roku w Hämeenlinna powołano szkoleniowy ośrodek pancerny. 26 lutego kilka czołgów Vickers E z 4 Kompanii Pancernej wzięło udział w kontrataku na Honkaniemi w celu odciążenia 5 Dywizji Piechoty. Był to chrzest bojowy fińskich czołgów, ale zakończył się całkowitą klęską. Wszystkie maszyny oprócz jednej zostały zniszczone (1 uszkodzony) przez Sowietów. Fińskim czołgistom udało się jednak trafić co najmniej 3 czołgi sowieckie. Do kolejnego starcia doszło 29 lutego, kiedy pozostałe maszyny 4 Kompanii Pancernej, działając w obronie, opóźniały nieprzyjacielskie natarcie. Jeden Vickers E został zniszczony za cenę 4 maszyn sowieckich. Ostatnią stratą był Vickers E, który 8 marca utknął w ciężkim terenie i został spalony przez załogę.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Wojska pancerne Finlandii (do 1944) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.