Status Obszar występowania ślepowrona rdzawego jest bardzo duży, co zapobiega bezpośredniemu zagrożeniu wynikającemu z niszczenia siedlisk bytowania i gniazdowania. Liczebność gatunku ma cechy fluktuacji wynikającej z warunków środowiskowych, choć niektóre populacje mogą być stabilne, a trend liczebności niektórych nie jest znany. Z tego powodu ślepowrona rdzawego uznaje się za gatunek najmniejszej troski (LC).
Jeden z podgatunków ślepowrona rdzawego, tj. Nycticorax caledonicus crassirostris posiada obecnie status podgatunku wymarłego (EX). Został on opisany przez Nicholasa Aylwarda Vigorsa w 1839 roku. Wymarł około 50 lat po jego odkryciu. Żył on na Wyspach Bonin. Wymarł w wyniku wprowadzenia na wyspę drapieżników, m.in. szczurów i dzikich kotów.
Przypisy Systematyka i nazwy polskie za:
Bibliografia Szczegółowy opis ślepowrona rdzawego na stronie Planet of Birds
Linki zewnętrzne
Kategoria:Czaplowate Kategoria:Ptaki Australii Kategoria:Ptaki Azji Kategoria:Ptaki Nowej Zelandii Kategoria:Ptaki Oceanii Kategoria:Taksony opisane przez Johanna Friedricha Gmelina Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1789 roku