Wielkie żarcie (fr. La Grande bouffe) – francusko-włoski komediodramat z 1973 roku w reżyserii Marco Ferreriego. W roku premiery był uznawany za szokujący.
Fabuła Czterech znajomych w mocno średnim wieku: producent telewizyjny Michel, pilot samolotów pasażerskich Marcello, sędzia Philippe oraz restaurator i kucharz Ugo, spotykają się w willi Philippe'a w centrum Paryża (w której na co dzień mieszka tylko stróż), aby popełnić samobójstwo – umrzeć z przejedzenia. Na życzenie Philippe'a stróż zaopatrzył spiżarnię w ogromne zapasy wszystkiego, czego tylko dusza zapragnie, ponadto każdy z panów przywozi zapas różnych potraw. Panowie sami będą przyrządzać potrawy – każdy potrafi przyrządzić coś dobrego, a Ugo jest w tym mistrzem i koneserem. Pierwszego wieczoru obżarstwa panowie oglądają też zdjęcia erotyczne i opowiadają o swych dokonaniach. Na następny wieczór erotoman Marcello sprowadza na teren willi 3 prostytutki. Do towarzystwa dołącza też nauczycielka Andréa, poznana przez panów przypadkowo za dnia i zaproszona na wieczorną ucztę – samotna kobieta spragniona wrażeń.