Tymczasowa Narodowa Rada Polityczna (TNRP) – polityczny organ zwierzchni Narodowych Sił Zbrojnych.
Geneza i powstanie Zgoda Zarządu Stronnictwa Narodowego na wcielenie Narodowej Organizacji Wojskowej do Armii Krajowej w wywołała bunt na skrajnie prawym skrzydle Stronnictwa i NOW. Frondujący zwołali 16 stycznia 1943 r. fikcyjny, podziemny zjazd Stronnictwa, który w porozumieniu z ONR uchwalił utworzenie Tymczasowej Narodowej Rady Politycznej jako najwyższej w kraju instancji i podległych jej Narodowych Sił Zbrojnych. W jej skład weszli zarówno przedstawiciele secesjonistów ze Stronnictwa Narodowego, jak też działacze Grupy „Szańca”.
Skład TNRP liczyła ok. 40 członków. Na jej czele stało 8-osobowe Prezydium, jako organ wykonawczy, w składzie: sekretarz generalny – Zbigniew Stypułkowski ps. „Zbyszek”, „Czemp”, „Sobota”, „Cze-ski”, kierownik organizacyjno-wykonawczy – Otmar Wawrzkowicz ps. „Oleś”, „Kaczkowski”, kierownik Wydziału Wojskowego – August Michałowski ps. „Roman”, kierownik Wydziału Finansowego – Jerzy Olgierd Iłłakowicz ps. „Michał Zawisza”, kierownik Wydziału Propagandowo-Politycznego – Jan Matłachowski ps. „Ostoja”, kierownik Wydziału Służby Cywilnej – Tadeusz Salski ps. „Tadeusz” (do VII 1943 r., tj. wyjazdu do Londynu, a następnie Stanisław Kasznica ps.