5 maja (środa) Strzały na ulicach stały się znacznie rzadsze, w mieście powoli powracał spokój, jednak wszystkie stronnictwa cały czas utrzymywały zajęte przez siebie budynki, a na barykadach wciąż pozostawali uzbrojeni żołnierze. W okolice Barcelony przybyły tego dnia morzem trzy brytyjskie okręty (krążownik i dwa niszczyciele), których celem była „ochrona brytyjskich interesów”, gdyby władzę w mieście w pełni przejęli anarchiści, którzy wydawali się mieć przewagę.
Tego dnia pojawiły się ulotki, wydane przez skrajne anarchistyczne ugrupowanie „Przyjaciele Durrutiego”. Wzywały one do utworzenia rady rewolucyjnej, rozstrzelania odpowiedzialnych za atak na centralę telefoniczną i rozbrojenia Gwardii. Środowe wydanie anarchistycznego pisma „Solidaridad Obrera” wzywało ludzi do powrotu do pracy. Tymczasem wydawana przez POUM „La Batalla” wzywała wszystkich do pozostania na barykadach.
6 maja (czwartek) Po południu nastąpiło zawieszenie broni. Otwarto część sklepów, a na ulicach pojawili się przechodnie.