thumb|250px|Schemat obiektywu thumb|250px|Obiektyw Chevaliera w Muzeum Nicéphore'a Niépce'a Obiektyw Chevaliera, francuski obiektyw pejzażowy – jeden z pierwszych obiektywów fotograficznych, został opracowany przez Charles’a Chevaliera przy współpracy z firmą Lerebours et Secretin w 1839 roku. Obiektyw był nieco zmodyfikowanym dubletem achromatycznym używanym już wcześniej w dagerotypii.
Tak jak w przypadku innych achromatów, zewnętrzna soczewka dwuwklęsła była wykonana z flintu, a wewnętrzna – z kronu. Apertura umieszczona była przed zewnętrznym elementem obiektywu. Typowa jasność wynosiła 15 – obiektyw ten był więc niewiele jaśniejszy od typowego obiektywu używanego do dagerotypii o aperturze 16 (spotykano także jaśniejsze obiektywy tego typu o przesłonie 12).
Ogniskowa obiektywu wynosiła ok. 38 cm, średnica ok. 8,9 cm, co pozwalało na otrzymywanie obrazu na płycie o wymiarach 16×22 cm. W Wielkiej Brytanii zostało to przeliczone na 6,5×8,5 cala i rozmiar ten, znany jako whole-plate, jest używany w fotografii wielkoformatowej do dziś.