Po śmierci Karola 28 stycznia 814 w Akwizgranie nastąpił powolny rozkład struktur wielkiego Państwa Frankijskiego. Prawo dziedziczenia, które widoczne już wcześniej dzieliło państwo, stało się po śmierci Karola powodem rozpadu cesarstwa. Początkiem ostatecznego rozpadu był traktat w Verdun zawarty w 843, który podzielił państwo Karola Wielkiego między synów Ludwika I Pobożnego (syna Karola Wielkiego): Lotara, Karola Łysego i Ludwika Niemieckiego. Podział ten położył podwaliny pod powstanie w przyszłości Francji i Niemiec.
Drzewo genealogiczne
Karol Młot, majordom zjednoczonego królestwa Franków (jego ojcem był Pepin z Herstalu – majordom Austrazji) Hiltrud (zm. 754) Karloman (syn Karola Młota), od 741–747 król Austrazji, Szwabii i Turyngii Grifo (zm. 753) Pepin Krótki, majordom Childeryka III, od 751 król Franków Karloman (syn Pepina Krótkiego), od 768 król Austrazji i Burgundii Karol I Wielki, od 768 król Franków, od 774 król Franków i Longobardów, od 800 cesarz rzymski Pepin Karol (zm.