Dmitrij Diemjanowicz Padunow (Gałkin), ros. Дмитрий Демьянович Падунов (Галкин) (ur. 22 sierpnia 1910 r. w stanicy Łabisynskaja, zm. ?) – radziecki inżynier-chemik, propagandysta i publicysta Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej, a następnie młodszy oficer Głównego Zarządu Propagandy Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji podczas II wojny światowej, emigracyjny działacz antykomunistyczny
W 1937 r. ukończył moskiewski uniwersytet chemiczny. Pracował jako inżynier-chemik. Od 1940 r. uczył chemii w kotowskim technikum przemysłowym. Po ataku wojsk niemieckich na ZSRR 22 czerwca 1941 r., został zmobilizowany do Armii Czerwonej. Otrzymał stopień wojentechnika 2 rangi. Został szefem zaopatrzenia wojskowo-technicznego 102 Pułku Strzeleckiego. W maju 1942 r. dostał się do niewoli. Przebywał w obozie jenieckim. W sierpniu tego roku zgłosił się na kurs propagandowy Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej (ROA) w obozie w Wullheide. Po jego ukończeniu w październiku dowodził w obozie grupą szkoleniową. W kwietniu 1943 r. przeniesiono go do szkoły propagandystów ROA w Dabendorfie pod Berlinem, gdzie w stopniu podporucznika objął funkcję zastępcy dowódcy kompanii szkoleniowej. Od grudnia 1943 r. był propagandystą ROA w oddziałach "wschodnich" stacjonujących w okupowanych Włoszech. Od czerwca 1944 r. służył w redakcji pisma ROA "Dobrowolec".