Istotnym jest, że określenie silny i słaby wiatr nie odnosi się bezpośrednio do konkretnej prędkości wiatru pozornego, a jest indywidualne dla każdej jednostki. Żaglówki o dużej stateczności poprzecznej są w stanie nosić głębokie żagle przy sile wiatru, która doprowadziłaby do wywrotki jachty lżejsze wyposażone w takie samo ożaglowanie.
Należy pamiętać również, że żagle o głębokim profilu potrzebują znacznie większego kąta natarcia by osiągnąć maksimum niż żagle płaskie. Oznacza to, że żagle o dużym wybrzuszeniu sprawdzają się znacznie lepiej na kursach pełnych (półwiatr, baksztag, fordewind), natomiast żagle o małym wybrzuszeniu na kursach ostrych (bajdewind).
Regulowanie wybrzuszenia Istnieje wiele systemów umożliwiających załodze zmianę wielkości wybrzuszenia, oraz położenia maksimum wybrzuszenia. Rozwiązania te można spotkać w większości przypadków w klasach regatowych. Żaglówki turystyczne pozbawione są takich systemów ze względu na mniejsze znaczenie osiągów prędkościowych.
Giętki maszt Zastosowanie giętkiego masztu, którego ugięcie reguluje się naciągiem szotów oraz obciągaczem bomu jest jedną z metod regulacji wybrzuszenia. Maszt pod wpływem naprężenia ulega wygięciu, co prowadzi do zmniejszenia wybrzuszenia żagla.