Nemed lub Neimidh – mityczny heros i władca Irlandii. Syn Scyty Agnomana, krewnego Partholona.
Nemed pochodził ze Scytii. Wyruszył na czele czterdziestu czterech statków, błąkając się półtora roku po Morzu Kaspijskim, gdzie towarzysze umierali z głodu i pragnienia. Po czym przybył przez Hiszpanię do swojej obiecanej wyspy tylko z czterema rodzinami. Nemed w ten sposób stał się przywódcą trzeciej grupy osadników, Nemedian, przybyłych do Irlandii w r. 1700 p.n.e. (inne daty: 2350 p.n.e. według chronologii Roczników Czterech Mistrzów lub 1731 p.n.e. według chronologii Seathrún Céitinna). Jego żona, Macha, zmarła dwanaście dni po przybyciu. Została pochowana w Ard Macha (Armagh). Nemed miał z nią czterech synów i wodzów: Stairna, Iarbonela Wróżbitę, Anninda i Fergusa Czerwonobokiego.
W bitwie pod Ros Fraechain pokonał i zabił Ganna i Senganna, królów Fomorian. Następnie wygrał trzy kolejne bitwy przeciw Fomorianom, w Badbgna w Connacht, Cnamros w Leinsterze (w której zginął Artur, pierwszy syn Nemeda urodzony w Irlandii) i Murbolg w Dalriadzie (w której syn Stairn został zabity przez Fomoriana Conanda).