20 kwietnia Maria Aragońska wpłynęła do Wenecji. Witali ją doża z dogaressą, otoczeni przez łodzie wypełnione przez przedstawicieli znakomitych rodów weneckich. Dla uhonorowania przybyłej signioria wenecka wręczyła jej klejnot wart 300 dukatów. Gdy w kilka dni później Aragonka udała się morzem ku ziemi ferraryjskiej, naprzeciw niej wypłynął brat Leonella, Meliaduse. 24 maja pod bicie dzwonów Maria przybyła do pałacu Castelnuovo, dawnej siedziby Filippy della Tavola, kochanki Mikołaja III. Po trzydniowym odpoczynku 27 maja tryumfalnie wjechała do Ferrary na białym koniu pod baldachimem z brokatu, który nieśli profesorowie uniwersytetu. Zabawy trwały przez piętnaście dni. Następowały po sobie bale, giostry, turnieje. Plac przed pałacem zamieniono w gaje i łąki, na które wypuszczono dzikie zwierzęta i urządzono polowanie. Innego dnia na placu przed katedrą zasadzono las dębowy, w którym patron Ferrary, św. Jerzy, zabijał smoka. W ciągu całego wesela spożyto około tysiąca wołów i cieląt, 40000 kurcząt, 15000 funtów cukru i spalono 12000 funtów wosku.
Maria Aragońska szybko pozyskała sobie pięknością i uprzejmością serce ludności i męża. Żyła jednak niedługo. Zmarła po pięciu latach małżeństwa 9 grudnia 1449 roku.