Józef Mital ps. Gruby Józek (ur. 4 października 1906 w Jasieńcu Soleckim w powiecie zwoleńskim, zm. we wrześniu 1943 w Radomiu) – działacz polskiego ruchu ludowego i komunistycznego.
Życiorys Po ukończeniu szkoły powszechnej pracował jako robotnik folwarczny i uzyskał kwalifikacje kołodzieja. W kwietniu 1929 wstąpił do KPP i po pewnym czasie objął funkcję sekretarza Komitetu Gminnego KPP Grabów Stary. Prowadził agitację wśród robotników rolnych i chłopów jako członek legalnie działającej organizacji Zjednoczenie Lewicy Chłopskiej Samopomoc. Po jej delegalizacji w maju 1931 znalazł się pod obserwacją policji. W tym roku został aresztowany pod zarzutem organizowania strajku w majątku Wacławów, gdzie sam pracował, po kilku tygodniach zwolniony z braku wystarczających dowodów.
W 1931 został członkiem Komitetu Dzielnicowego (KD) KPP Lipsko. 14 stycznia 1937 wybrany sekretarzem KD KPP Lipsko i dokooptowany do Komitetu Okręgowego (KO) KPP Radom. W czerwcu 1934 ponownie osadzony w areszcie śledczym, po blisko rocznym śledztwie uniewinniony. We wrześniu 1937 po raz trzeci aresztowany pod zarzutem agitacji na rzecz strajku chłopskiego i osadzony w obozie w Berezie Kartuskiej, gdzie przebywał do września 1939. W czasie okupacji był jednym z pierwszych organizatorów PPR na terenie Kielecczyzny.