Griot – termin ogólny, określający typ artystów sztuki muzyczno-słownej, występujący na terenie Afryki Zachodniej, głównie na obszarze związanym w przeszłości z imperiami Ghany i Mali, tj. obecnego Mali, Senegalu, Gwinei, Mauretanii i Gambii.
Pochodzenie Instytucja griota w kulturach zachodnio-afrykańskich ma podwójne pochodzenie. Z jednej strony sięga korzeniami do początkowego okresu przenikania islamu na tereny Czarnej Afryki i związanego z kulturą muzułmańską zwyczaju wykonywania pieśni pochwalnych. Wielu griotów bowiem, szczególnie z Gwinei i Mali, wiąże swoje pochodzenie z Surakatem, towarzyszem Proroka Muhammada. Jednak jako tradycyjny zawód przekazywany z pokolenia na pokolenie ukształtował się dopiero w epoce późnego średniowiecza, za czasów pierwszego władcy Imperium Mali, Sundjaty (czyt. Sundżaty). Zgodnie z historią przekazywaną w popularnym w całej Afryce Zachodniej eposie o tym władcy, król Nare Maghan Konate ofiarował swemu synowi Sundjacie sługę o imieniu Bala Faseke, aby mu towarzyszył i doradzał w podejmowaniu przyszłych decyzji. Zaczął on z czasem komponować utwory ku chwale swego patrona, uwieczniające jego czyny oraz wojenne podboje i w ten sposób stał się pierwszym w historii Afryki Zachodniej nadwornym poetą-śpiewakiem.