Józef Niemirowicz-Szczytt (Józef Szczytt Niemirowicz / Józef Szczytt) herbu Jastrzębiec (zm. między 1808 a 1817) – kasztelan brzeskolitewski (1783–1790), konsyliarz Rady Nieustającej, poseł na sejmy, członek sądu sejmowego (1784–1786), szambelan JKM Stanisława Augusta (od 1773), kawaler Orderu Orła Białego.
Syn Jana Krzysztofa (Jana Antoniego), pana na Kożangródku, i Ludwiki z Paców, córki kasztelana połockiego Michała Kazimierza Paca i Katarzyny z Karasiów. Wnuk Krzysztofa Benedykta Niemirowicza-Szczytta i jego trzeciej żony Anny Kieżgajło-Zawiszanki. Bratanek Józefa Niemirowicza-Szczytta, kasztelana mścisławskiego, i brat Krzysztofa, starosty witagolskiego.
Działalność publiczna Jako konsyliarz pow. pińskiego w 1767 podpisał w Wilnie akt konfederacji generalnej (radomskiej). W tym też roku na sejmiku w Dyneburgu został obrany drugim posłem z Inflant i z Litwy (jednak po zmianach dokonanych przez Stanisława Augusta reprezentował tylko Inflanty). W latach 1767–1768 sejm delegacyjny powołał go do komisji do sprawy Stanisława Radziwiłła i jego żony Karoliny z zakonem augustianów i sukcesorami Bielikowiczów.