Eugeniusz Domański (ur. 15 listopada 1909 w Dmininie, zm. 25 kwietnia 1992 w Warszawie) – doktor medycyny weterynaryjnej, profesor w bydgoskiej filii Instytutu Fizjologii i Żywienia Zwierząt PAN, członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk, członek założyciel i pierwszy prezes Bydgoskiego Towarzystwa Naukowego.
Życiorys Eugeniusz Domański urodził się w rodzinie Władysława (rolnika) i Rozalii z Niewęgłowskich. Ukończył gimnazjum klasyczne w Grudziądzu. W latach 1931–1935 odbył studia weterynaryjne na Uniwersytecie Warszawskim, po czym został asystentem w Katedrze Epizootiologii. W 1938 otrzymał stopień doktora medycyny weterynaryjnej. Przed wybuchem II wojny światowej odbył podróże naukowe do Czechosłowacji, Węgier, Jugosławii i Włoch.
Brał udział jako podporucznik kawalerii w kampanii wrześniowej. Dostał się do niewoli i był więziony w Oflagu II C w Woldenbergu (1939–1945). Organizował tam działalność dydaktyczną z dziedziny weterynarii. Po zakończeniu wojny podjął pracę w Instytucie Weterynarii w Puławach. Został kierownikiem Wydziału Hodowli i Higieny Weterynaryjnej filii Instytutu w Bydgoszczy (1945-1956), a w latach 1956–1960 kierował Zakładem Higieny Zwierząt. Od 1953 pełnił funkcję zastępcy dyrektora filii Instytutu Weterynarii w Bydgoszczy.