Bazyli, imię świeckie Wasyl Łużyński (ur. ok. 1788 lub 1791 w Starej Rudni, zm. w Petersburgu) – biskup greckokatolicki, następnie prawosławny. Jeden z organizatorów synodu połockiego, na którym doszło do włączenia struktur unickich na ziemiach litewskich i białoruskich do Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego.
Życiorys Był synem duchownego unickiego, lecz stracił ojca we wczesnym dzieciństwie. Ukończył unickie seminarium duchowne w Połocku, a następnie studia filozoficzne w Akademii Jezuickiej w tym samym mieście. W 1820 ukończył studia teologiczne w Głównym Seminarium w Wilnie. W czasie studiów złożył 6 sierpnia 1819 wieczyste śluby zakonne. Został wybrany na prefekta seminarium, jednak arcybiskup połocki Jan Krassowski sprowadził go ponownie do Połocka i wyznaczył na członka zarządu diecezji. Od 1824 był prefektem seminarium wileńskiego i kanonikiem katedralnym. Rok później uzyskał tytuł doktora teologii. Od 1828 do 1833 był asesorem w Kolegium Duchownym, w wydziale unickim.
W 1833 metropolita Jozafat Bułhak wyznaczył go na administratora unickiej diecezji połockiej. 28 stycznia roku następnego Wasyl Łużyński został wyświęcony na biskupa orszańskiego, wikariusza tejże diecezji.