Rantija (arab. رنتيّة) – nieistniejąca już arabska wieś, która była położona w Dystrykcie Jafy w Mandacie Palestyny. Wieś została wyludniona i zniszczona podczas I wojny izraelsko-arabskiej, po ataku Sił Obronnych Izraela 10 lipca 1948.
Położenie Rantija leżała na wschodnim krańcu nadmorskiej równiny Szaron. Według danych z 1945 do wsi należały ziemie o powierzchni 4389 ha. We wsi mieszkały wówczas 590 osoby.
Własność gruntów Powierzchnia gruntów [ha] Arabowie 4 155 Żydzi 142 publiczne 92 Razem 4 389
Rodzaj użytkowanych gruntów Arabowie [ha] Żydzi [ha] uprawy cytrusów 505 0 uprawy oliwek 20 0 uprawy nawadniane 99 120 uprawy zbóż 3 518 22 nieużytki 112 0 zabudowane 13 0
Historia W okresie panowania rzymskiego istniała tutaj osada nazywana Rantia. W czasach krzyżowców osadę nazywano Rentie. W kolejnych latach była to niewielka wieś. W 1596 Rantija miała populację liczącą 132 osoby. Mieszkańcy płacili podatki z upraw pszenicy, jęczmienia, owoców, sezamu, kóz i uli.
W okresie panowania Brytyjczyków Rantija była małą wsią. We wsi znajdował się jeden meczet. W 1947 utworzono szkołę podstawową, do której uczęszczało 45 uczniów.