Roszarń w Centralnym Zarządzie Przemysłu Włókien Łykowych. W latach 1955–1957 był doradcą technicznym w Zjednoczeniu Przemysłu Lniarskiego w Łodzi oraz adiunktem w Zakładzie Przędzalnictwa i Tkactwa Instytutu Włókiennictwa i projektantem w Biurze Projektowania Zakładów Włókienniczych. Od 1955 roku podjął również wykłady i inne zajęcia dydaktyczne na Wydziale Włókienniczym Politechniki Łódzkiej. W 1957 roku został adiunktem w Katedrze Przędzalnictwa Włókien Łykowych PŁ, a następnie kierownikiem Zakładu Roszarnictwa i kierownikiem Katedry. Na PŁ był zatrudniony przeszło 25 lat przechodząc kolejne stopnie rozwoju naukowego i dydaktycznego. W maju 1961 uzyskał stopień naukowy docenta (obecnie dr hab.). Przez dwie kadencje, w latach 1964-1969 był prodziekanem ds. dydaktyki Wydziału Włókienniczego PŁ. W październiku 1969 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego nauk technicznych. W 1970 r. został powołany na stanowisko dyrektora Instytutu Metrologii, Włóknin i Odzieżownictwa na Wydziale Włókienniczym PŁ. W latach 1973–1990 był członkiem Rady Naukowej Instytutu Włókiennictwa. W grudniu 1980 roku powołany został na stanowisko dyrektora Instytutu Krajowych Włókien Naturalnych w Poznaniu. W 1984 r. uzyskał tytuł naukowy profesora zwyczajnego.