Atrapa chłodnicy w 1956 roku była wykonana w formie kraty o dużych polach, na całą szerokość pasa przedniego, z łukowo wygiętą górną częścią. Błotniki tylne zostały lekko podkreślone i kończyły się płetwami z pionowymi lampami na końcu. Od „starszych” Packardów Executive różnił się brakiem pionowych ozdób na błotnikach tylnych.
Benzynowy silnik V8 OHV miał pojemność 5,8 l (352 cali sześciennych), wyposażony był w czterogardzielowy gaźnik i rozwijał moc 275 KM(brutto). Napęd przenoszony był na tylne koła za pośrednictwem automatycznej skrzyni biegów Ultramatic, a na zamówienie dostępna była 3-biegowa skrzynia manualna. Opony miały rozmiar 7,60×15. W wyposażeniu standardowym był zegar elektryczny i wspomaganie hamulców, natomiast pozostałe elementy wyposażenia, jak radio, klimatyzacja, elektrycznie podnoszone szyby i regulowane fotele oraz skórzana tapicerka, były dostępne za dopłatą.
Produkowane były dwie odmiany nadwoziowe: czterodrzwiowy sedan (kod 5672) i dwudrzwiowe hardtop coupé (kod 5677). Ceny bazowe wynosiły odpowiednio 3465 i 3560 dolarów. Executive zaliczał się do wyższego średniego segmentu rynkowego, konkurując z samochodami takimi jak Buick Roadmaster, Oldsmobile 98 czy DeSoto Fireflite.