W 1710 Walna Rada Warszawska ustaliła liczbę husarii w Koronie na 2080 ludzi, pancernych na 6000 ludzi, a lekkich na 1600 ludzi. Zgodnie z tym etatem pułk królewski powinien posiadać 340 husarzy i 490 pancernych. Stan faktyczny wynosił odpowiednio 279 husarzy i 358 pancernych.
Uchwalony na sejmie 1717 roku komput wojska koronnego przewidywał pozostawienie pułku Najjaśniejszego Króla w składzie czterech chorągwi husarskich i 24 pancernych oraz 9 chorągwi lekkich. Według innych źródeł 1 pułk Królewski liczył 29 chorągwi o sile ogólnej 1875 koni. Były to 4 chorągwie husarskie (265 koni) oraz 20 pancernych (1050 koni) i 5 chorągwi lekkich (550 koni). Faktycznie kwatery różnych pułków przeplatały się nawzajem i były względem siebie w znacznej odległości. Nie zorganizowano sztabu pułku. Struktura pułkowa była zatem czysto formalna, a rzeczywistymi dowódcami pułków byli porucznicy chorągwi pułkowniczych.