Pułk jazdy koronnej Rafała Leszczyńskiego – oddział koronny autoramentu narodowego wojska I Rzeczypospolitej przełomu XVII i XVIII wieku (okresu wojny polsko-tureckiej 1683–1699 i wielkiej wojny północnej).
Formowania i zmiany organizacyjne W końcu XVI wieku w Rzeczypospolitej zaczęto organizować pułki jazdy. Grupowały one w sobie kilka (kilkanaście) chorągwi husarskich i pancernych. Początkowo były tworzone jedynie na czas wojny i sprawowały funkcję większej jednostki taktycznej. W drugiej połowie XVII wieku pułki istniały też w okresie pokoju.
Komput wojska koronnego datowany na 10 maja 1683 zawierał podział jazdy na pułki. Jednym z nich był pułk Rafała Leszczyńskiego. Składał się z jednej chorągwi husarskiej i kilku chorągwi pancernych. W czasie bitwy pod Wiedniem pułk znajdował się na prawym skrzydle ugrupowania uderzeniowego.
Na rok 1686 Jan Sobieski planował podjęcie wielkiej wyprawy, która miała dotrzeć do Dunaju. Komput na wyprawę określał między innymi strukturę pułku jazdy wojewody kaliskiego.