Władysław Wincenty Markiewicz (ur. 15 grudnia 1883 w Łomży, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – pułkownik lekarz Wojska Polskiego, doktor wszech nauk lekarskich, chirurg, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się 15 grudnia 1883 w Łomży, ówczesnej stolicy guberni łomżyńskiej, w rodzinie Wiktora i Stanisławy z Michałowskich. W latach 1896–1898 uczęszczał do gimnazjum w Łomży, a w latach 1898–1904 do gimnazjum w Symferopolu. Absolwent Uniwersytetu Charkowskiego. W 1910 uzyskał dyplom lekarski. Pracował w szpitalu „Sawicz” w Wilnie.
został powołany do armii rosyjskiej i wyznaczony na stanowisko młodszego ordynatora 1 szpitala polowego 28 Dywizji Piechoty, w randze tytularnego radcy. 20 lutego 1915 został starszym lekarzem 28 Brygady Artylerii, 56 Brygady Parkowej Artylerii i taborów 28 Dywizji Piechoty. 25 stycznia 1918 w Charkowie został zwolniony z wojska, symulując chorobę.