Sataf (arab. صطاف) – nieistniejąca już arabska wieś, która była położona w Dystrykcie Jerozolimy w Mandacie Palestyny. Wieś została wyludniona i zniszczona podczas I wojny izraelsko-arabskiej, po ataku Sił Obronnych Izraela w dniu 13 lipca 1948.
Położenie Sataf leżała na zboczach wzgórza w północnej części Judei, w odległości około 7 kilometrów na zachód od Jerozolimy. Według danych z 1945 do wsi należały ziemie o powierzchni 3 775 ha. We wsi mieszkało wówczas 540 osób.
własność gruntów powierzchnia gruntów (hektary) Arabowie 3 769 Żydzi 0 publiczne 6 Razem 3 775
Rodzaj użytkowanych gruntów Arabowie (hektary) Żydzi (hektary) uprawy oliwek 403 0 uprawy nawadniane 928 0 uprawy zbóż 465 0 nieużytki 2 360 0 zabudowane 10 0
Historia W okresie panowania Brytyjczyków Sataf była małą wsią. Na południe od wsi był franciszkański klasztor.