Gołąbek gęstoblaszkowy (Russula densifolia Secr. ex Gillet) – gatunek grzyba należący do rodziny gołąbkowatych (Russulaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Russula, Russulaceae, Russulales, Incertae sedis, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisali go Louis Secretan i Claude-Casimir Gillet w 1876 r. Nazwę polską podała Alina Skirgiełło w 1991 r.
Morfologia Kapelusz Ma średnicę 4–9 cm, za młodu jest płaskołukowaty, ma nieco wklęsły środek i podwinięte brzegi, potem staje się lejkowaty. W czasie suchej pogody jest matowy z niewielkim jedwabistym połyskiem, w czasie wilgotnej pogody staje się błyszczący i lepki. Bardzo młode okazy są białe, potem szare, w końcu szaroczarne. Najciemniej wybarwiony jest na środku, ku brzegom jaśnieje. Można ściągnąć skórkę do 1/3 średnicy kapelusza. Blaszki Gęste, szeroko przyrośnięte i rozwidlone. Początkowo jasnokremowe, potem kremowożółte, w końcu ochrowe. Trzon Wysokość 2,5–6 cm, grubość 1,2–2 cm. Jest gruby, walcowaty, pełny i twardy. Jego powierzchnia pokryta jest delikatnymi włoskami, później jasnymi żyłkami. Po uciśnięciu czerwienieje, potem czernieje. Miąższ Białawy, po uszkodzeniu czerwienieje, potem szarzeje, a na koniec (po 5–10 min.) czernieje. Ma ostry smak i słaby zapach. Wysyp zarodników Biały.