mały|Drikung kagju Drikung kagju lub drigung kagju (bri-kung bka'-brgyud) – szkoła kagju buddyzmu tybetańskiego, jedna z tzw. ośmiu mniejszych szkół kagju, wywodzących się od ucznia Gampopy (1079-1153) – Pagmodrupy (transliteracja Wyliego: phag mo gru pa rdo rje rgyal po) (1110–1170). Szkołę założył Dzigten Gonpo Rinczen Pal (transliteracja Wyliego: Jig-rten dgon-po rin-chen dpal) (1143–1217) znany również jako Drikung Kjopa.
Pierwszy i główny klasztor drikung kagju – Drikung Thil – założony został w 1179 roku przez mistrza Dzigten Gonpo Rinczen Pal około 150 kilometrów na północny wschód od Lhasy. Cały przekaz tego mistrza otrzymał następnie Gurawa Tsultrim Dordże (1154–1221). Oprócz doliny Drikung w centralnym Tybecie, gdzie znajduje się Drikung Thil i skąd linia bierze swą nazwę, szkoła ta jest silnie reprezentowana w Nangczen we wschodnim Tybecie oraz w Ladakh w zachodnim Tybecie. Tsari i Lapczi – dwa ważne miejsca dla tybetańskich buddystów – również zachowują silną obecność ośrodków drikung kagju. Pod szkołą Drikung była szkoła Lhapu, założona w XII wieku w zachodnim Bhutanie. To właśnie klasztory tej szkoły były pierwszymi klasztorami (dzong) w Bhutanie. Obecnie Lhapu praktykują w ramach szkoły drukpa kagju.