Michaił Pietrowicz Pochwalenski, ros. Михаил Петрович Похваленский (ur. 11 stycznia 1901 r. w Morszansku, zm. ?) – radziecki wojskowy (wojeninżynier 3 rangi), propagandysta Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej, inspektor ds. propagandy w oddziale propagandy, a następnie dowódca samochodowej grupy remontowej sztabu Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji podczas II wojny światowej.
W 1919 r. ukończył szkołę realną w Morszansku. 1 października tego roku wstąpił do Armii Czerwonej. Do pocz. sierpnia 1921 r. służył w 6 Pułku Strzeleckim, po czym rozpoczął studia w wyższej pancerno-samochodowej szkole wojskowej. Po jej ukończeniu w połowie stycznia 1923 r., został skierowany do 8 Samodzielnego Oddziału Samochodów Ciężarowych jako dowódca plutonu. W połowie 1925 r. objął funkcję zastępcy dowódcy kompanii w 3 Samodzielnym Oddziale Samochodów Ciężarowych. Od maja 1929 r. dowodził 4 Samodzielnym Batalionem Samochodowym. Na przełomie lat 20. i 30. uczestniczył w walkach z basmaczami. Od 1931 r. służył w milicji karakumskiej. Na początku maja 1933 r. w stopniu wojeninżyniera 3 rangi przeszedł do rezerwy Armii Czerwonej. W 1939 r. ukończył studia w instytucie przemysłowym w Taszkencie. Po ataku wojsk niemieckich na ZSRR 22 czerwca 1941 r., został zmobilizowany do Armii Czerwonej.