Aleksandr Nikołajewicz Pugowocznikow, ros. Александр Николаевич Пуговочников (ur. w guberni woroneskiej, zm. 25 marca 1968 w Nowym Jorku) – rosyjski wojskowy (podpułkownik), a następnie jugosłowiański wojskowy (major), zastępca dowódcy 600 Dońskiego Kozackiego Dywizjonu Kawalerii, a następnie zastępca dowódcy 5 Dońskiego Pułku Kozackiego 1 Kozackiej Dywizji Kawalerii podczas II wojny światowej.
W 1905 r. ukończył Nikołajewską Szkołę Kawalerii, po czym w stopniu korneta służył w lejbgwardii Pułku Ułańskiego. Następnie objął funkcję zastępcy dowódcy pułkowego oddziału szkoleniowego. Od końca października 1906 r. dowodził zwiadowcami pułkowymi. W 1909 r. awansował do stopnia porucznika. W 1910 r. ukończył kurs fechtunku w warszawskiej szkole gimnastycznej. Pod koniec września 1912 r. został dowódcą pułkowego oddziału szkoleniowego. W połowie października tego roku ukończył oficerską szkołę kawaleryjską w Sankt Petersburgu. W 1913 r. mianowano go sztabsrotmistrzem. Brał udział w I wojnie światowej. Do 1917 r. dowodził 6 Szwadronem Pułku Ułańskiego. Awansował na podpułkownika. Na początku 1918 r. wstąpił do Armii Ochotniczej gen. Antona I. Denikina. Stanął na czele oddziału gospodarczego 2 Gwardyjskiego Mieszanego Pułku Kawalerii 2 Dywizji Kawalerii. W połowie listopada 1920 r.