USS Indianola – amerykańska rzeczna kanonierka pancerna marynarki wojennej Unii z okresu wojny secesyjnej, zbudowana w 1862 roku, służąca na Missisipi i jej dopływach w styczniu–lutym 1863 roku.
Jej uzbrojenie stanowiły dwa działa kalibru 279 mm i dwa kalibru 229 mm. Napęd stanowiły maszyny parowe, poruszające boczne koła łopatkowe i śruby. Ze względu na niewielkie zanurzenie była przystosowana do operowania na płytkich wodach. Podczas krótkiej służby okrętu, został on 24 lutego 1863 roku uszkodzony i zdobyty przez Konfederatów, lecz następnie samozatopiony przez nich.
Budowa i opis „Indianola” należała do trzech podobnych rzecznych kanonierek pancernych o małym zanurzeniu, różnej wielkości, zamówionych w 1862 roku w stoczni Joseph Brown Yard w Cincinnati w stanie Ohio, nad rzeką Ohio, przez amerykański Departament Wojny na potrzeby walk na Missisipi i jej dopływach. Pozostałymi dwoma były: „Chillicothe” i „Tuscumbia”. Bazowały one na projektach konstruktora Marynarki Samuela Hartta, adaptowanych przez stocznię. Według innych opracowań zbudowane były według pomysłu właściciela stoczni Josepha Browna. Oprócz szkiców wstępnych, odbiegających od ostatecznie wykonanych okrętów, nie zachowały się jednak ich dokładne plany, a opisy źródłowe są fragmentaryczne.