Kanonierka dotarła do Cairo i dołączyła do flotylli 23 stycznia 1863 roku.
Wkrótce kontradmirał David Porter zdecydował wysłać „Indianolę” na południe w dół Missisipi, na tereny Konfederacji, w celu blokowania ujścia rzeki Red, którą było dostarczane zaopatrzenie dla konfederatów. Pierwsza walka „Indianoli” nastąpiła w nocy z 13 na 14 lutego 1863 roku, kiedy okręt zdołał minąć umocnienia Vicksburga, pomimo ostrzału przez wyżej położone baterie nadbrzeżne. 16 lutego dostrzeżono konfederacki taranowiec CSS „Webb”, który jednak uniknął starcia, a mgła udaremniła pościg. Od 17 do 21 lutego „Indianola” patrolowała u ujścia rzeki Red, po czym zawróciła w górę Missisipi, holując dwie barki z węglem dla zaopatrywania siebie lub innych okrętów Unii. 24 lutego wieczorem „Indianola”, zakotwiczona koło CarthageNieistniejące obecnie (Carthage Landing) w stanie Luizjana., ok. 30 mil na południe od Vicksburga, z dwoma barkami węglowymi, została zaatakowana przez taranowce konfederatów CSS „Queen of the West” (zdobyty okręt Unii, wysłany wcześniej do ujścia Red River) i CSS „Webb” oraz małą kanonierkę „Dr. Beatty”Spencer Tucker, Blue and Gray Navies: the Civil War Afloat, Annapolis: Naval Institute Press, 2006. , s. 223..