USS Chillicothe – amerykańska pancerna kanonierka rzeczna marynarki wojennej Unii z okresu wojny secesyjnej, o napędzie bocznokołowym, zbudowana w 1862 roku i służąca w walkach na Missisipi i jej dopływach w latach 1863–1865.
Jej uzbrojenie stanowiły dwa działa kalibru 279 mm. Ze względu na niewielkie zanurzenie była przystosowana do operowania na płytkich wodach. Jednostka bez powodzenia i ze stratami we własnej załodze atakowała w 1863 fort Pemberton w stanie Missisipi, a w 1864 brała udział w kampanii na Red River.
Budowa i opis „Chillicothe” należał do trzech podobnych rzecznych kanonierek pancernych o małym zanurzeniu, zamówionych w stoczni Joseph Brown Yard w Cincinnati w stanie Ohio nad rzeką Ohio przez amerykański Departament Wojny w 1862 roku na potrzeby walk na Missisipi i jej dopływach. Pozostałe dwie to „Indianola” i „Tuscumbia”. Autorem pierwotnego projektu był Samuel Hartt z Departamentu Wojny, lecz został on następnie zmieniony przez stocznię. Maszyny dostarczała firma McCord & Junger z New Albany nad rzeką Ohio i być może ona opancerzyła jednostkęWedług firma McCord & Junger dostarczyła maszyny, tak samo , natomiast według opancerzyła jednostkę zbudowaną w Cincinnati. Książka z epoki w ogóle wskazuje McCord & Junger z New Albany jako budowniczego.