puenta płaska – znana również jako szczur, żużlak, kulanka, toczenie, taczanka. Kula większość swojej drogi do celu pokonuje tocząc się po nawierzchni bulodromu. Uchodzi czasem za poślednią formę puenty, niewymagającą dostatecznego wyczucia siły rzutu. Najskuteczniej stosowana jest jednak na bulodromach szybkich – gładkich, a zarazem twardych. Mimo zasadności jej stosowania na takich torach zdarza się, że przez wzgląd na bezzasadne opinie nie bywa praktykowana.
Taktyka thumb|Reprezentant Norwegii podczas wykonywania puenty w czasie meczu na Mistrzostwach Świata w Grenoble w roku 2004
Puenta może być stosowana tak często, jak chce tego zawodnik i tyle razy w czasie rozgrywki, ile ma kul do rzucenia. Zasadność stosowania określa sytuacja w obszarze rozgrywki: układ bul przeciwnika i własnych. Niebagatelne znaczenie ma również znajomość techniki puenty i umiejętność jej wykonania przez zawodnika. Niejednokrotnie zawodnikowi grającemu na pozycji strzelca łatwiej jest wykonać strzał w bulę przeciwnika (w żelazo, na blachę) niż puentować i pokonywać nierówności terenu.