Georges Charles Armand Tainturier (ur. 20 maja 1890 w La Côte-Saint-André, zm. 7 grudnia 1943 w Kolonii) – francuski szpadzista, dwukrotny medalista olimpijski, a także mistrz świata.
Na igrzyskach olimpijskich w Paryżu w 1924 roku razem z Lucienem Gaudinem, Georges’em Buchardem, Rogerem Ducretem, André Labatutem, Alexandre’em Lippmannem i Robertem Liottelem zdobył złoty medal w turnieju drużynowym. W rywalizacji indywidualnej nie wystąpił. Brał też udział w igrzyskach olimpijskich w Los Angeles w 1932 roku, gdzie Francuzi w składzie: Fernand Jourdant, Bernard Schmetz, Georges Tainturier, Georges Buchard, Jean Piot i Philippe Cattiau zdobyli złoty medal w szpadzie drużynowej. W szpadzie indywidualnej ponownie nie startował.
Podczas mistrzostw świata w Ostendzie w 1926 roku (oficjalnie imprezy tego cyklu rozgrywane są pod tą nazwą od 1937) wywalczył złoty medal w szpadzie indywidualnej, wyprzedzając dwóch Belgów: Fernanda de Montigny’ego i Léona Toma.