W 1894 rozpoczął karierę polityczną, uzyskując mandat w Zgromadzeniu Ustawodawczym Nowej Południowej Walii z ramienia Australijskiej Partii Pracy (ALP). W parlamencie zajmował się głównie kwestiami związanymi z bezpieczeństwem i higieną pracy, ale dał się także poznać jako umiarkowany przeciwnik idei powstania federacji dotychczasowych kolonii brytyjskich w Australii. Kiedy jednak federacja stała się faktem, w 1901 wystartował w pierwszych wyborach do federalnej Izby Reprezentantów i uzyskał mandat w okręgu wyborczym Barrier. W 1908 został ministrem poczty w pierwszym gabinecie Andrew Fishera, urzędującym do 1909 roku. W kwietniu 1910 wrócił na to stanowisko w drugim gabinecie Fishera. W październiku 1911 został przeniesiony na urząd ministra spraw zagranicznych, który pełnił do czerwca 1913 roku.