Bitwa Pierwsze działania thumb|Krążowniki „Chicago” i „Louisville” widziane z pokładu „Wichity” Okręty TF 18 wyruszyły z Éfaté na Nowych Hebrydach 27 stycznia. Dwa dni później wieczorem, około 15 mil morskich na południowy zachód od Guadalcanalu, miały spotkać się z konwojem TG 62.8 płynącym z Tulagi i towarzyszyć mu do czasu ukończenia rozładunku wojsk. Pozostałe zespoły floty admirała Halseya pozostawały w pogotowiu, oczekując w odległości od 250 do 400 mil za obiema grupami okrętów na ewentualną reakcję strony japońskiej.
Kontradmirał Giffen nie miał doświadczenia w operowaniu na Pacyfiku: został niedawno przeniesiony z Europy, gdzie współdziałał z Royal Navy w bitwie o Atlantyk. Stąd wzięło się jego poważne traktowanie zagrożenia ze strony japońskich okrętów podwodnych, o których możliwej obecności donosiły dane wywiadowcze, przy jednoczesnym lekceważeniu sił powietrznych przeciwnika. Rankiem 29 stycznia dowódca TF 18 podjął decyzję o pozostawieniu z tyłu opóźniających jego marsz lotniskowców eskortowych (ich maksymalna prędkość, nie przekraczająca 18 węzłów była dodatkowo ograniczona koniecznością manewrowania przy startach i lądowaniach samolotów pokładowych) wraz z dwoma niszczycielami eskorty i płynięciu pozostałymi okrętami z prędkością 24 węzłów na wyznaczone spotkanie z konwojem.