250px|right|thumb|Schronisko na Polanie Chochołowskiej 250px|thumb|right|Schronisko w Rafajłowej 250px|thumb|right|Skocznia narciarska w Warszawie – stan w 2009 r., przed rozbiórką 250px|thumb|right|Tablica upamiętniająca działaczy Warszawskiego Klubu Narciarskiego, Schronisko Chochołowskie, 2011 Warszawski Klub Narciarski – jeden z najstarszych klubów narciarskich w Polsce.
Historia Warszawski Klub Narciarski (WKN) został zarejestrowany w 1923 roku (po wydzieleniu z Warszawskiego Towarzystwa Narciarskiego) jako pierwszy klub narciarski w nizinnej Polsce i dziewiąty w Polsce. W 1938 roku liczba członków Klubu przekroczyła 500, w tym kilkunastu instruktorów i sędziów narciarskich.
W latach 1939–1945 WKN zawiesił działalność a wielu jego członków działało w konspiracji. W pierwszym dziesięcioleciu PRL Klub po reaktywacji w 1945 roku, został zlikwidowany w lipcu 1950 roku i ponownie reaktywowany 20 grudnia 1956 roku.
Pod koniec pierwszego dziesięciolecia po wznowieniu działalności, do WKN-u należało już ponad 700 członków. W tym czasie wśród aktywnych członków Klubu byli m.in. Cezary Chlebowski i Jerzy Wilgat.